Real Filharmonía de Galicia – 24 de maio

XLVII Semana de Música do Corpus – Festival Cidade de Lugo

Venres, 24 de maio de 2019  – Círculo das Artes de Lugo, 20:30 h

Real Filharmonía de Galicia

Nicolas Altstaedt, violonchelo e dirección

Programa:

M. Ravel (1875-1937) – Le tombeau de Couperin, M. 68a

D. Shostakóvich (1906-1975) – Concerto para violonchelo nº 1 en mi bemol maior, op. 107

F. S. Kelly (1881-1916) – Elexía “In memoriam Rupert Brooke”

F. J. Haydn (1732-1809) – Sinfonía nº 100 en sol maior “Militar”

 


Nicolas Altstaedt

 Recoñecido pola súa integridade musical e virtuosismo natural, o violonchelista xermano-francés Nicolas Altstaedt é un dos artistas máis versátiles do momento. Como solista, director e director artístico, fascina e engancha ao público percorrendo a música dende o barroco ata os nosos días.

Realizou os seus estudos musicais en Berlín con Eberhard Feltz, unha lenda entre os educadores musicais.

Despois de saír vencedor en numerosos concursos internacionais, en 2009 obtivo unha bolsa de estudos da Fundación Borletti Buitoni e o ano seguinte recibiu o célebre Premio Credit Suisse Young Artist Award, que lle permitiu tocar xunto coa Orquestra Filharmónica de Viena dirixida por Gustavo Dudamel no Festival de Lucerna. Director artístico do Festival de Lockenhaus e da Orquestra Austro-húngara Haydn, actúa regularmente en salas como Concertgebouw de Ámsterdan, Nova York, Festival de Salzburgo, BBC Proms, etc. e conta con gravacións para Hyperion e ChannelClassics, entre outros.

 

Forma Antiqva – 25 de maio

XLVII Semana de Música do Corpus – Festival Cidade de Lugo

Sábado, 25 de maio de 2019  – Círculo das Artes de Lugo, 20:30 h

Forma Antiqva

Eugenia Boix, soprano

FORMA ANTIQVA

Aarón Zapico, clave e dirección
Alejandro Villar, frautas de pico
Jorge Jiménez & Pablo Prieto, violíns
Ruth Verona, violonchelo
Pablo Zapico, guitarra barroca

Rosa del ciel

Unha viaxe polas emocións do Barroco nun prólogo e cinco actos

PRÓLOGO – Venecia, principios de 1600

La Zorzi & La Zoppa (Affetti Musicali, Venecia 1617)
Biagio Marini, 1594 – 1663

Ritornello – “Dal mio Permesso amato” – Ritornello – “Io la Musica son” – Ritornello – “Io sù cetera d’or” – Ritornello – “Quinci a dirvi d’Orfeo” – Ritornello – “Hor mentre i canti alterno” – Ritornello (Orfeo, Venecia 1609)
Claudio Monteverdi, 1567 – 1643

ACTO I – Do desprezo

L’Infanta arcibizzarra (Il primo libro di canzone, sinfonie, fantasie…, Nápoles 1650)
Andrea Falconieri, 1585/6 – 1656

“Così mi disprezzate” (Primo libro d’arie musicali per cantarsi, Florencia 1630)
Girolamo Frescobaldi, ca. 1583 – 1643

Moresca (Orfeo, Venecia 1609)
Claudio Monteverdi

ACTO II – Da melancolía

Sinfonia (Il ritorno d’Ulisse in patria, Venecia 1640)
Claudio Monteverdi

Passacaglio (Per ogni sorte di strumento musicale diversi generi di sonate, da chiesa, e da camera, Venecia 1655)
Biagio Marini

Ritornello – “Disprezzata Regina” – Ritornello (L’Incoronazione di Poppea, Venecia 1643)
Claudio Monteverdi

ACTO III – Da batalla

Battaglia de Barabasso, yerno de Satanás (Il primo libro di canzone, sinfonie, fantasie…, Nápoles 1650)
Andrea Falconieri

Lagrime mie (Diporti di Euterpe, overo Cantate e ariette a voce sola, op.7, Venecia 1659)
Barbara Strozzi, 1619 – 1677

Galliard Battaglia (Paduana, galliarda, courante, alemande, intrada, canzonetto…, Hamburgo 1621)
Samuel Scheidt, ca. 1587 – 1654

ACTO IV – Do lamento

Lamento d’Arianna (Arianna, Venecia 1623)
Claudio Monteverdi

Ballo detto Pollicio (Canzoni overo sonate concertate per chiesa e camera, Venecia 1637)
Tarquinio Merula, 1594/5 – 1665

Si dolce è’l tormento (Quarto scherzo delle ariose vaghezze, Venecia 1624)

Claudio Monteverdi

 

ACTO V – Do perdón

Aria sopra “La Bergamasca” (Sonate, arie et correnti, Venecia 1642)

Marco Uccellini, ca. 1610 – 1680

Se l’aura spira (Primo libro d’arie musicali per cantarsi, Florencia 1630)

Girolamo Frescobaldi

Vi ricorda, o bosch’ombrosi (Orfeo, Venecia 1609)
Claudio Monteverdi

 


Forma Antiqva

 Centrado nos irmáns Pablo, Daniel e Aarón Zapico, Forma Antiqva é un conxunto de música barroca de formación variable que reúne aos intérpretes máis brillantes da súa xeración e que está considerado pola crítica como un dos conxuntos máis importantes da música clásica en España.

A súa fulgurante carreira inclúe concertos nos máis prestixiosos festivais e ciclos do país: Teatro Real, Auditorio Nacional de Música e Fundación Juan March de Madrid, L’Auditori e Palau de la Música Catalana de Barcelona, Palau de la Música de Valencia, inauguración das Tempadas de Ópera de Oviedo e Teatro Arriaga de Bilbao, Festival Internacional de Música e Danza de Granada, Festival Internacional de Música de Santander, Quincena Musical de San Sebastián, Semana de Música Relixiosa de Cuenca e o Teatro-Auditorio do Escorial.

A súa intensa axenda internacional levounos a grandes festivais e salas internacionais como a Frick Collection de Nova York, o York Early Music Festival do Reino Unido, o Ludwigsburger Schlossfestspiele, o Musikfestpiele Postdam e o Thüringer Bachwochen en Alemaña, o Van Vlaanderen en Bruxas (Bélxica) e o Camberra International Chamber Music Festival en Australia. Ademais, Forma Antiqva presentouse en diferentes salas e auditorios por todo o mundo.

A súa gravación en 2011 das Catro Estacións de Antonio Vivaldi foi cualificada pola crítica española e europea de «referencia» e, ao igual que o seu anterior rexistro Concerto Zapico, supuxo un éxito de vendas en gran parte de Europa. Artistas exclusivos dunha discográfica considerada de culto, a alemá Winter & Winter, todas as gravacións de Forma Antiqva recolleron o aplauso unánime de público e crítica: Supersonic de Pizzicato, Excepcional de Scherzo, Excelente de Ritmo, Prelude Classical Music Awards 2009, nomeamentos en 2010, 2011 e 2016 aos International Classical Music Awards ou o Premio ao mellor disco de música vocal barroca 2008/09 de CD Compact. A súa gravación discográfica Crudo Amor (2016) recibiu o selo Excepcional de Scherzo e o Premio GEMA 2016 á mellor produción discográfica. Concerto Zapico Vol. 2 saíu ao mercado en abril de 2018 e supón a continuación do seu proxecto de éxito para trío de 2010. En 2016 recibiu o Premio GEMA ao mellor grupo español na categoría de Barroco (s. XVIII) e Clasicismo.

 

Eugenia Boix, soprano

 Natural de Monzón é Premio Extraordinario no Conservatorio Superior de Salamanca. Realiza estudos de posgraduado na ESMUC de Cataluña e en Bruxelas.

Premio Montserrat Caballé. Semifinalista no concurso Operalia, organizado por Plácido Domingo. Interpretou Dido & Aeneas e The Fairy Queen de Purcell, Il Viaggio a Reims de G. Rossini, Carmen de G. Bizet, Pamina de W. A. Mozart, Das Rheingold de R. Wagner, Elisir d´amore de G. Donizetti e numerosos oratorios e recitais.

Realizou gravacións para a radio e a súa discografía inclúe: Responsorios de Tebras de T. L. de Victoria; Amor Aumenta o valor de José de Nebra; Canto da Alma de C. Galán; Misa Scala Aretina de F. Vallls; Música para o Rei Planeta, de J. Hidalgo e Música para dúas dinastías, de S. Durón entre outras moitas gravacións, recitais e concertos por todo o mundo.