Banda Filharmónica de Lugo
Pablo Marqués, director convidado
“Como antano”
-
Josep Manuel Izquierdo (1890-1951): Danza Oriental
-
Ximo Tarín-Micó (1990): La Mort de Santa Cecilia
-
Rafael Taléns Pelló (1933-2012): Cançons de Mare
Pablo Marqués, director
Pablo Marqués Mestre, é recoñecido actualmente como un dos directores cunha das traxectorias artísticas máis diversificadas do momento debido á súa capacidade de adaptación a xéneros e agrupacións de distinta índole.
Realizou estudos de Dirección de Orquestra e Coro cos mestres Juan Luís Martínez, Salvador Sebastià, Rafael Sánchez Mombiedro, Yaron Traub e Cristóbal Soler entre outros, e posteriormente realizou un Máster en Dirección Orquestral na Estonian Academy of Music and Theatre terminando con Cum Laude. Así mesmo, Pablo Marqués é Diplomado en Ciencias Empresariais e Máster en Investigación Musical.
Foi director titular da Jove Orquestra Simfònica de Castelló (JOSC), Banda Sinfónica de la Unión Musical de Llíria, Ateneu Musical “Schola Cantorum” de la Vall d´Uixó e Jove Banda Simfònica de la Federació de Societats Musicals de la Comunitat Valenciana, entre outras.
Foi director titular da Carpe Diem Chamber Orchestra St. Petersburg, Jove Orquestra Simfònica de Castelló (JOSC), Banda Sinfónica de la Unión Musical de Llíria, Orquestra Simfònica “La Primitiva” de Rafelbunyol, Orquestra e Banda do Conservatorio Superior de Música de Castilla-La Mancha, Ateneu Musical “Schola Cantorum” da Vall d´Uixó e Jove Banda Simfònica de la Federació de Societats Musicals de la Comunitat Valenciana, entre outras.
Ademais, actuou como director invitado en distintas agrupacións, como a Orquestra Sinfónica Nacional de Estonia (ERSO), Orquestra de Valencia, Estonian Academy of Music and Theatre Symphony Orchestra de Tallinn (Estonia), Banda Primitiva de Llíria, Banda Sinfónica Municipal de Valencia, Banda Municipal de Castellón, Banda Sinfónica Municipal de Albacete, entre outras.
Foi gañador do concurso de dirección enmarcado dentro do XXVII Curs Internacional de Música Ciutat de Cullera e o Primeiro Premio da sección Salvador Giner no I, III e V Concurso de Orquestras Caixabank coa Orquestra Simfònica de la Sociedad “La Primitiva” de Rafelbunyol nos anos 2017, 2019 e 2022 respectivamente. Nas edicións de 2019 e 2022 ademais, foi galardoado co Premio do Xurado ao mellor director.
Dirixiu a solistas da altura de Arturo Sandoval, Wenzel Fuchs, Gábor Tarkövi, Claude Delangle, Vicente Huerta, Rubén Simeó, Yturvides Vílchez, Raisa Ulumbekova, Ludmila Ketova, Abe Rábade, Mariano Esteban, Rafal Jeziersky, entre outros, e no campo da lírica, realizou producións de títulos como Xigantes e Cabezudos, Bohemios, A Taberneira do Porto, O Dúo da Africana, Cosí fan Tutte, Il trovatore, Don Giovanni e La Cenerentola.
Actualmente é director titular da Orquestra Simfònica de Castelló e profesor de Dirección de Orquestra no Conservatorio Superior de Música Salvador Seguí de Castellón.
Sobre o programa
O programa Como Antano proponnos un percorrido por músicas que miran ao pasado dende unha sensibilidade actual. As obras deste concerto, todas orixinais para banda, exploran a danza, os sentimentos maternos e a canción tradicional, recuperando sons e emocións que conectan con experiencias compartidas doutras épocas.
Danza Oriental apóiase en ritmos marcados e sonoridades suxestivas para evocar un ambiente exótico e cheo de movemento. A peza xoga con contrastes tímbricos e rítmicos que fan sentir a música como un tecido vivo de pulsacións e cores. Esta é unha obra de principio do século XX, moi preto do alhambrismo, que tantos compositores tiveron como corrente de inspiración.
La Mort de Santa Cecília é a obra máis contemporánea do programa. A música adopta un carácter serio e profundo, cun son que se move entre pasaxes máis densos e outros máis transparentes. A linguaxe tímbrica crea atmosferas intensas e recollidas, con momentos de tensión que se disipan en figuras máis delicadas. O resultado é unha música que soa meditativa á vez que esgazante e que remite a unha reflexión sobre o sagrado e a transcendencia, dende un punto de vista do amor á figura da nai no momento en que xa non está con nós.
Esta mesma conexión do amor maternal é a que nos leva a Cançons de mare (Cancións de nai). Esta é una obra baseada en melodías tradicionais valencianas, especialmente da Ribeira Baixa e de Cullera, que renden homenaxe ás cancións que as nais adoitaban cantar aos seus fillos. A peza consta de tres movementos:
I-Cançó (Mareta) – unha canción de berce tenra e evocadora.
II-Mare, “Visanteta é casa” – unha melodía que transmite proximidade e sentido de fogar.
III-Cançó (Baix del pont de Cullera) – outra canción popular cun aire máis aberto e bailable.